Alternatieve uitvaarttechnieken

Overzicht

Bij het overlijden van een geliefde of bij het vastleggen van de eigen wilsbeschikking, kiest u meestal tussen een begrafenis of crematie. Beiden hebben hun voordelen en culturele implicaties, maar ze zijn allebei minder goed voor het milieu. Daarom worden er steeds nieuwe uitvaarttechnieken bedacht die milieuvriendelijker en duurzamer zijn en minder plaats innemen. We overlopen drie alternatieve methodes die op de rand van de doorbraak staan. 

 

Wet op lijkbezorging

Eerst dit: de wet op lijkbezorging bepaalt dat een overledene in België enkel begraven of gecremeerd mag worden. Dat betekent echter niet dat er geen onderzoek gedaan wordt naar nieuwe en betere technieken. Als een methode uitgebreid getest is en er blijkt vraag naar te zijn, is het mogelijk dat de wet op lijkbezorging wordt aangepast.

 

Resomatie: verwateren

Bij resomeren of ‘vloeibaar begraven’ wordt het lichaam onder druk in heet water opgelost met behulp van kaliumhydroxide. Het lichaam wordt in een wollen omhulsel geplaatst en in speciaal daartoe ontwikkelde machines opgelost in water. Net als bij cremeren blijft enkel een poederige as over die in een urn bewaard wordt. De methode is al toegestaan in 15 Amerikaanse staten.

 

Humusatie: composteren

Met humusatie wordt het lichaam van een overledene letterlijk gecomposteerd. Het lichaam wordt naakt en zonder juwelen in een lijkwade in een put gelegd. Op de bodem liggen schors, strooisel en bladeren. De put wordt vochtig gehouden en bedekt met 2 m³ organisch materiaal. De micro-organismen in de put zorgen ervoor dat het lichaam op een natuurlijke manier composteert. Dat proces duurt ongeveer een jaar. Nadien worden alle niet-lichaamseigen onderdelen (vb. protheses, tandvullingen…) verwijderd en de botten vermalen. Wat overblijft is gezonde, bruikbare teelaarde.

 

Cryomatie: vriesdrogen

Bij cryomatie wordt het lichaam gevriesdroogd tot er enkel nog een kleine hoeveelheid poeder overblijft. Eerst wordt het lichaam 10 dagen afgekoeld tot -18°C waarna het ondergedompeld wordt in stikstof. Door trillingen valt het lichaam uiteen tot er enkel nog een poeder overblijft. Dit poeder kan dan in een biologisch afbreekbare kist worden begraven. In een half jaar tot een jaar worden de restanten volledig gecomposteerd. Cryomeren gebeurt op dit moment nog nergens ter wereld.